Της απάρνησης.

Άλλη φορά από το σπίτι σου δεν έρχομαι, από την αυλή σου δεν περνάω, άλλη κοπέλα αγάπησα, εσένα θα σε "ξεπεράσω".

Τριαντάφυλλον ἐφύτεψα ...

Τ’ ὀμμάτα σ’ ἀς σόν οὐρανόν ...

Αγαθάγγελος Φωστηρόπουλος. Τραγούδια Ίμερας. Αρχείον Πόντου. 

"Τα μάτια σου από τον ουρανό, αστράκια κατεβάζουν,

Πόσες καρδούλες έκαψες και πόσες αναστενάζουν".

Με αυτό το δίστιχο ο νέος από την μια υμνεί την ομορφιά της καλής του, της οποίας τα μάτια  είναι τόσο όμορφα που ακόμη και τα άστρα του ουρανού κατεβαίνουν για να δουν την λάμψη τους κι από την άλλη εκδηλώνει την αδυναμία του, λέγοντας της ουσιαστικά πως καρδιοχτυπά για αυτήν.

Τα μάγ’λα σ’ ολοκόκκινα ...

Τα μάγουλα σου ολοκόκκινα, χαρά σε αυτόν που θα σε φιλήσει,

Χαρά σε αυτόν που σε έχει μπροστά του κι ως να ξημερώσει σε κοιτά.

Στη ζιπούνα σου να γίνω...

Στη ζιπούνα σου να γίνω κουμπί μαλαματένιο,

στο λαιμό σου να τυλιχτώ, το μαργαριταρένιο.